Elluk nadeel hep se foordeel (JC)

In 2023 ging m'n gehoor vrij plotseling zo achteruit, dat ik het onverantwoord vond om te gaan varen (kon de marifoon niet goed meer verstaan). Maar geluk bij een ongeluk, kwam ik daardoor in aanmerking voor een CI (Cochlear Implantaat). Na de operatie, begin 2024, ging m'n gehoor weer stapje voor stapje vooruit maar men gaat er vanuit, dat er ongeveer een jaar nodig is voordat m'n hersens gewend zijn. Nou ben ik over het algemeen een optimist/opportunist, dus is deze periode mooi meegenomen om het uiterlijk van m'n schip eens goed aan te pakken.

Omdat m'n schip voor mijn tijd een charterschip was, was het kistluik dichtgelast omdat daarin makkelijk verplichte vluchtluiken konden worden gemaakt boven de slaapplekken van de 16 gasten. De luikenkap was afgedekt met een luikenkleed (weinig onderhoud).

Inmiddels heb ik al het staal uit het kistluik gezaagd, en een stel fraaie historisch ogende luiken gemaakt. Aan elke kant (sb en bb) heb ik onder een luik een raam ter grootte van dat luik gemaakt met dubbel glas.

*****

Hier komt nog, ter illustratie, een foto met de volgende titel "Kistluikmet luiken en bb-opengelegd luik en raam"

*****

Zodoende kan ik er steeds voor kiezen om een luik open te leggen en binnen veel licht van boven te krijgen terwijl ik door het dichtleggen van die luiken het historisch beeld toon en/of te veel zon/inkijk buiten kan houden. Momenteel ben ik bezig luik voor luik te maken voor boven het voormalige ruim. Daar had ik ook al aan elke kant 3 ramen gemaakt.

Zo zie je maar, dat elk nadeel z'n voordeel heeft en is deze uitspraak van JC (Johan Cruijff) een echte opsteker.

September 2024

Na voltooiing van m'n kistluik (nou ja, er moet ooit nog presenningband tussen de luikplanken gespijkerd worden), ben ik vorige maand verder gegaan met het aanpassen/maken van luiken vanaf de roef. Aan bb-kant kreeg ik er 3 en sb-kant 4 voor elkaar. Net als bij de luiken voor m'n kistluik, heb ik die in een laag Tenco-bottomcoat (bitumenproduct) gezet en in de uitgefreesde kanten tussen luikplanken zwarte duct-tape geplakt (vroeger gebruikte men hiervoor oliepapier om het lekken van water, tussen de planken door, op/in de lading te voorkomen). Duct-tape ken ik alleen maar 5 cm breed en de breedte van twee naast elkaar liggende uitgefreesde kanten is 3 cm. Met de slijptol heb ik zo'n rol Duct-tape in de lengte rondom doorgeslepen zodat ik 2 keer een rol van 2,5 cm breed kreeg. Vervolgens overlappende stroken geplakt. Na het aanbrengen van Duct-tape de luiken (boven- en zijkanten) nogeens in de Tenco-bottomcoat gezet. Omdat dit toch wat afgeeft , zeker met warm weer, wanneer je er op gaat zitten, heb ik een laatste laag met een vinylproduct (ppg vikote 42 pro) dat op bitumen hecht. Dit droogt ook mooi dofzwart op.

Welke spontane vrouw (2 mannen op een schip vind ik maar niks) wil mee en waar naar toe?

Lijkt actief varen/zeilen jou wel wat of ben je gewoon nieuwsgierig of dat wat voor jou zou zijn?

Dit jaar (2024) wil ik m'n luikenkap weer helemaal historisch doen ogen maar in de loop van volgend jaar zou ik graag weer varend/zeilend op avontuur gaan. Waarheen maakt mij niet uit, maar hoe langer je mee kunt/wilt, des te meer mogelijk is. Heb je geen idee waarheen, dan heb ik altijd nog wel een idee (naar het warme zuiden bij bijvoorbeeld).

Denk je het volgende eens in:

"Je hebt net de laatste tros losgegooid, het schip is langzaam op gang gekomen en vaart door de ophaalbrug. De brugwachter zwaait ons vriendelijk uit en op de wal kijken verschillende mensen (een beetje jaloers?) naar de prachtige, historische (zeil)klipper (zie foto's), die zo meteen het drukste vaardeel van Europa opdraait. Nadat je de trossen weer netjes bedrijfsklaar hebt neergelegd en naar het achterdek bent gelopen, hoor je: "Wanneer je wilt kun je het roer overnemen" en "Er kan niets gebeuren want ik blijf bij je". En dan ..... wonderlijk, wat een ervaring.

's-Morgens werd je wakker. Het zonnetje scheen en de geur van versgebakken brood beloofde een goed begin van de dag (gisteren besloten of we vandaag zouden gaan varen en zo ja, waarheen). Of misschien is er wel een zwaar, laaghangend wolkendek met een pluk(je) wind, maar goed aangekleed is varen dan ook een geweldige ervaring.

En alles wat hier voor nodig is, is het leren gooien van een lijntje (met wat aanwijzingen, voordoen en proberen, een uurtje plezier) en genoeg tijd en onafhankelijkheid om een paar dagen, een weekje of meer vrij te kunnen maken.

De ene keer lig je in een prachtige, historische haven met andere historische bedrijfsvaartuigen en rondom 18e-eeuwse panden. Een volgende keer moederziel alleen in de natuur, tegen een paar palen of op anker. Soms een gezellig stadje, en dan weer stilte, vogels, een bever of een overzwemmend hert. Het grote binnenwater zoals de Dollard of de Schelde, samen met gigantische zeeschepen opvarend maar ook de bochtige en vaak best behoorlijk stromende Gelderse IJssel af en gepriegel door smalle kanalen en sluisjes, het behoort allemaal tot de mogelijkheden. Op de motor stroomop afmerend of zeilend op het grotere water. Kortom een scala aan ervaringen. Hoe meer plezier je er in hebt/krijgt, hoe leuker".

Meestal vaar ik tussen de 3 en 6 maanden per jaar jaar, afhankelijk van wie er met me mee kan en hoe lang. In 2014 voer ik achtereenvolgend met 4 opstappers/maatjes van Den Helder via Tiel naar Berlijn om 20.000 bloembollen als deklast daar naar toe te brengen als geschenk van de Nederlandse bloembollensector aan de toen 25 jaar geleden herenigde stad Berlijn. Een heel bijzondere reis met 4 historische schepen en waarbij op de terugweg ook vier muurdelen (beschilderd door Nederlandse kunstenaars) werden mee teruggenomen (zie https://duitslandinstituut.nl/artikel/2861/met-de-muurbrekers-over-de-spree).

Weinig moet en veel kan. Dus wanneer je een ander idee hebt .... sta ik daar voor open. Overigens, ligt de duur van het varen en de periode ook niet vast want dat gaat natuurlijk in onderling overleg.

Spreekt mijn verhaal jou aan? Reageer dan ("Geen zeil gezet, geen wind gevangen" oftewel "Niet geschoten, is zeker mis").

Vertrekhaven

Tsja, daar lig ik dan. In de Wolwevershaven in Dordrecht. Altijd (zomer en winter) vaarklaar, tijd zat maar nu nog een maatje.

Maar laat ik me eerst even voorstellen. Ik heet Gerard en heb sinds zo'n 2006 een historisch zeilschip uit 1904. Tot voorjaar 2010 zwierf ik hiermee (samen met m'n toenmalige vriendin) zo'n beetje door Nederland. Een heerlijke tijd, maar ..... helaas ging m'n langjarige relatie toen uit en sinds die tijd zit ik alleen met/op m'n schip. Sinds 2022 heb ik wel een blauwgele ara, die ik wil trainen om vrij te vliegen.

Tot voor kort heb ik elk jaar wel iemand ontmoet die een poosje met me mee kon. Daarvoor zette ik dan een oproep op Marktplaats, waardoor ik steeds wel (weer) iemand tegen het lijf liep, die varen/zeilen een uitdaging leek.

De oproep: 'Ik heb een schip maar geen maatje om mee te varen en/of zeilen. Ervaring is niet nodig (want in een middagje kan ik je wel een lijntje leren gooien) maar wel aardigheid in het actief varen/zeilen, dus moet je geen lichamelijke beperkingen hebben. M'n schip is te groot (zo'n 22 meter) om er alleen mee te kunnen varen en/of zeilen. Alleen losgooien en varen is niet zo'n probleem maar afmeren is andere koek. Dan moet er iemand op het voordek een lijntje om een paal of bolder kunnen gooien of het roer hanteren zodat ik dat kan doen. Daarom zoek ik een ongebonden en onafhankelijke vrouw, meid of dame (of hoe je je zelf ook ziet) die, als maatje, een keer (of meer) mee wil. Dus wanneer je gek op water bent maar zelfs wanneer je het misschien wel eng vind maar wel nieuwsgierig bent; denk dan: "Waarom niet?". M'n schip is een zgn. Zeeuwse/Hollandse (zeil)klipper. Heb je misschien zelf ook een schip en zit je met hetzelfde probleem? Misschien kunnen we dan om beurten bij elkaar maten. Oh ja, ik rook niet en wil dus ook geen nicotine-junkie mee. Ben benieuwd ("Geen zeil gezet, geen wind gevangen" oftewel voor landrotten "Niet geschoten, is zeker mis").

De eerste keer had ik iemand die in het onderwijs zat en een week of zes mee kon. Eerst maar eens uitgenodigd om het schip (en mij) te bekijken en een hapje mee te eten. Ik kook graag en aardig, mag ik wel zeggen. Een tiental keren geprobeerd een lijntje te gooien (gewoon op de wal) en een lijn meegegeven om thuis nog eens wat te oefenen. De week er op een dag naar de Biesbosch gevaren, daar overnacht en de volgende dag weer terug. Toen afgesproken dat we vanaf het volgende weekend eerst naar Arnhem (waar ze woonde) zouden varen en daarna (wanneer we het allebei nog leuk zouden vinden) door naar Noord Nederland. Om een lang verhaal kort te maken; via de grote rivieren en de Friese meren naar Leeuwarden voor een reünie met zo'n 200 van dit soort historische schepen en daarna via Groningen en de Eems naar een 2-jaarlijks festival in Leer (Duitsland). Daarna terug via Drenthe en de randmeren. Een prachtige, heel afwisselende en leuke reis.

De maand daarna met iemand anders, op uitnodiging naar Mechelen (België) om de Open Monumenten-dagen (voor de tweede keer) op te luisteren met m'n schip. Het was weer ontzettend gezellig en ik bleef er ongeveer een maand liggen tot iemand weer met me mee terug kon naar Nederland.

Oh ja, in de winter (november en december) van 2010 ben ik nog, stukje bij beetje, via Breda en Kerkdriel naar 's-Hertogenbosch gevaren waar ik de Kerst in het ijs doorbracht. Daarna naar Lith en, zigzaggend weer terug. Degene die toen mee kon had elke week 3 dagen om mee te varen.

Welkom

Vanaf nu kun je hier dan onregelmatig nieuwe verhalen of foto's vinden, en via mijn verhalen weet je waar ik was. Meer informatie over mijzelf en vind je in mijn profiel. Wanneer je de muisaanwijspijl boven een foto van de diavoorstelling hiernaast houd, kun je de foto zo lang bekijken als je wilt. Zodra die muisaanwijspijl weg is gaat de diavoorstelling weer verder.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe foto op deze webstek staat? Meld je dan aan voor mijn verzendlijst door het adres voor e-mail achter te laten in de rechter kolom.

Eerder (voor 29 juli 2024), had ik per abuis een periode uitgeschakeld, dat ik automatisch per e-mail een bericht zou krijgen, wanneer iemand had gereageerd. Daardoor heb ik nooit eerder op een aantal reagerende mensen gereageerd. Niet (snel) reageren, vind ik een doodzonde en is bepaald niet mijn stijl. Dat merk je wanneer je vanaf nu reageert.

N.B. Omdat ik niet door Jan en Alleman (om privacy-redenen zeker niet door Google) getraceerd wil worden, wordt Google automatisch door mij om de tuin geleid. Dat dit (nog steeds) goed werkt, blijkt uit het feit dat Google's melding op de startpagina, waar ik "nu" verblijf, altijd fout is. Ik pas gewoon mijn locatie handmatig aan.

Groetjes,

Gerard