Tsja, daar lig ik dan. In de Wolwevershaven in Dordrecht. Altijd (zomer en winter) vaarklaar, tijd zat maar nu nog een maatje.

Maar laat ik me eerst even voorstellen. Ik heet Gerard en heb sinds zo'n 2006 een historisch zeilschip uit 1904. Tot voorjaar 2010 zwierf ik hiermee (samen met m'n toenmalige vriendin) zo'n beetje door Nederland. Een heerlijke tijd, maar ..... helaas ging m'n langjarige relatie toen uit en sinds die tijd zit ik alleen met/op m'n schip. Sinds 2022 heb ik wel een blauwgele ara, die ik wil trainen om vrij te vliegen.

Tot voor kort heb ik elk jaar wel iemand ontmoet die een poosje met me mee kon. Daarvoor zette ik dan een oproep op Marktplaats, waardoor ik steeds wel (weer) iemand tegen het lijf liep, die varen/zeilen een uitdaging leek.

De oproep: 'Ik heb een schip maar geen maatje om mee te varen en/of zeilen. Ervaring is niet nodig (want in een middagje kan ik je wel een lijntje leren gooien) maar wel aardigheid in het actief varen/zeilen, dus moet je geen lichamelijke beperkingen hebben. M'n schip is te groot (zo'n 22 meter) om er alleen mee te kunnen varen en/of zeilen. Alleen losgooien en varen is niet zo'n probleem maar afmeren is andere koek. Dan moet er iemand op het voordek een lijntje om een paal of bolder kunnen gooien of het roer hanteren zodat ik dat kan doen. Daarom zoek ik een ongebonden en onafhankelijke vrouw, meid of dame (of hoe je je zelf ook ziet) die, als maatje, een keer (of meer) mee wil. Dus wanneer je gek op water bent maar zelfs wanneer je het misschien wel eng vind maar wel nieuwsgierig bent; denk dan: "Waarom niet?". M'n schip is een zgn. Zeeuwse/Hollandse (zeil)klipper. Heb je misschien zelf ook een schip en zit je met hetzelfde probleem? Misschien kunnen we dan om beurten bij elkaar maten. Oh ja, ik rook niet en wil dus ook geen nicotine-junkie mee. Ben benieuwd ("Geen zeil gezet, geen wind gevangen" oftewel voor landrotten "Niet geschoten, is zeker mis").

De eerste keer had ik iemand die in het onderwijs zat en een week of zes mee kon. Eerst maar eens uitgenodigd om het schip (en mij) te bekijken en een hapje mee te eten. Ik kook graag en aardig, mag ik wel zeggen. Een tiental keren geprobeerd een lijntje te gooien (gewoon op de wal) en een lijn meegegeven om thuis nog eens wat te oefenen. De week er op een dag naar de Biesbosch gevaren, daar overnacht en de volgende dag weer terug. Toen afgesproken dat we vanaf het volgende weekend eerst naar Arnhem (waar ze woonde) zouden varen en daarna (wanneer we het allebei nog leuk zouden vinden) door naar Noord Nederland. Om een lang verhaal kort te maken; via de grote rivieren en de Friese meren naar Leeuwarden voor een reünie met zo'n 200 van dit soort historische schepen en daarna via Groningen en de Eems naar een 2-jaarlijks festival in Leer (Duitsland). Daarna terug via Drenthe en de randmeren. Een prachtige, heel afwisselende en leuke reis.

De maand daarna met iemand anders, op uitnodiging naar Mechelen (België) om de Open Monumenten-dagen (voor de tweede keer) op te luisteren met m'n schip. Het was weer ontzettend gezellig en ik bleef er ongeveer een maand liggen tot iemand weer met me mee terug kon naar Nederland.

Oh ja, in de winter (november en december) van 2010 ben ik nog, stukje bij beetje, via Breda en Kerkdriel naar 's-Hertogenbosch gevaren waar ik de Kerst in het ijs doorbracht. Daarna naar Lith en, zigzaggend weer terug. Degene die toen mee kon had elke week 3 dagen om mee te varen.